Ogłoszenia

Uroczystość Zmartwychwstania jest przedłużona na cały przyszły tydzień – Oktawa Wielkanocna. Każdego dnia powtarzać będziemy te same słowa dzisiejszej liturgii: „Zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy święty dzień Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa”. Pozwólmy, aby nasze serca napełniały się tą prawdą naszej wiary przez udział w liturgii oktawy.

Dzisiejsza Niedziela Palmowa wprowadza nas w tajemnicę Wielkiego Tygodnia. Jak Jezus wszedł do Jerozolimy, tak przychodzi dziś do każdego z nas. Oby nie okazało się jednak, że stoimy w tym tłumie, który woła: „Hosanna”, a za chwilę będzie wołał: „Na krzyż w Nim”! Prośmy o łaskę, abyśmy w nadchodzącym czasie przeżyli z Panem Jezusem szczery żal z powodu naszych nieprawości, po to, aby przeżyć prawdziwą radość z powodu nowego życia, które ofiaruje nam Zmartwychwstały.

Od dzisiejszej, piątej niedzieli Wielkiego Postu zmienia się charakter tego okresu liturgicznego.

Cały czas towarzyszyło nam wezwanie Kościoła do nawrócenia i pokuty, skorzystania z łaski przebaczenia, którą miłosierny Bóg pragnie nas obdarzyć. Teraz Wielki Post nabiera charakteru pasyjnego. Od dziś w kościele zasłaniamy wszystkie krzyże. Skupimy się na rozważaniu Męki Pańskiej, stąd jeszcze większa zachęta do udziału w nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali. Apel ten kieruję zwłaszcza do tych, którzy jeszcze w tym roku nie uczestniczyli w tych pięknych nabożeństwach.

Dzisiejsza, już czwarta niedziela Wielkiego Postu różni się nieco od pozostałych. W tradycji Kościoła nazywamy ją niedzielą Laetare, czyli niedzielą radości. Widzimy to nawet w zmianie postnego fioletu na różowy kolor szat liturgicznych. W połowie Wielkiego Postu Kościół wzywa wiernych do radości, aby wszyscy podejmujący trud przemiany serca wytrwali w tym niełatwym codziennym wysiłku. Liturgia słowa ukazała nam Boga przebaczającego, przygarniającego swoje dzieci, które przez sakrament pokuty i płynące z niego przebaczenie pragną stanąć przy Chrystusowym ołtarzu.

Wielki Post jest czasem dobrych postanowień, odwrócenia się od zła i czynienia dobra. Warto, żeby miały one konkretny wymiar. Niech to będą konkretne wyrzeczenia, niech to będzie codzienna dodatkowa chwila przeznaczona na lekturę Pisma Świętego, na rozmyślanie męki i śmierci Pana Jezusa, na modlitwę i zastanowienie się nad własnym życiem, postępowaniem. Pamiętajmy o dobrym przeżyciu sakramentu pokuty i pojednania. Przystąpienie do niego w tym czasie jest przecież naszym obowiązkiem.

Dzisiaj w Kościele przeżywamy niedzielę Ad Gentes – naszymi modlitwami obejmujemy głoszenie Ewangelii Chrystusowej na misjach i tych, którzy tę Dobrą Nowinę o zbawieniu niosą na krańce ziemi. Oni często na wzór Chrystusa cierpią prześladowania i płacą najwyższą cenę z własnego życia dla odkupienia innych braci.